بی شک تو زمزمه آرام حرف های نگفته ای
که مثل بغضی در گلویم جا پیدا کرده ای
و با پرسه های عاشقی عشق را از یاد برده ای.
ولی من هنوز
به حسی که در لبخندهای تو جاریست
زندگی را می گذرانم.
کی ، کجا و چگونه می توان
زمزمه های عشق را در وجودت لمس کرد
و سوگند خورد بر زیباترین وجودی که
همراه با مهر تو پیوند خورده است
و اقاقی ترین گل ها را در وجودت سرشته کرده
در پس این امید همراه با بغض.
.jpg)
***
