پشت اين همه سيم و سيمان برايت شعر مي گويم.
چه زيبا گوش ميدهي آهنگ غمگين صدايم را
و دلت نمي گيرد از اين همه افسرده حالي.
شايد دلت مي سوزد براي دل غمزده ام
كه اين چنين مهربان در سكوت شعر مرا تحسين مي كني.
نمي دانم هر چه هست بگذار باشد اين ترحم.
حتي لحظه اي تو را داشتن پشت اين همه فاصله را گدايي مي كنم...
