گاهی که دلم هوای دریا به سرش می زند

 از پس جنگلهای رویایی ساحل زیبای نگاهت را پیدا می کنم.

زورق پوسیده دلم در طوفان چشمانت غرق می شود انگار پناهی نیست جز جزیره آغوشت.

مروارید اشکهایت را در صندوقچه دلم

برای روزهای مبادای بغض های به جان نشسته ذخیره کرده ام.

از خدای عشق می خواهم همیشه ساحل چشمانت آفتابی باشد

و در چمنزار دلت بنشینم و زیر سایه حضور عشقت به دلم نگاه کنم

و از درخت نگاهت سیبی بچینم و گازی بزنم

 به شیرینی آرزوهای من و تو

و همصدا با پرستوهای مهاجر فریاد بزنم:دوستت دارم

 ******************